De Mens Achter... Benno Hermelink

In de serie ‘De mens achter…’ betreft het telkens een diepte-interview met een bekende Nederlander of markante ondernemer uit Twente. Het gaat hierbij niet om wat de persoon doet, maar om wie de persoon is. Het gaat niet om de buitenkant, maar om de binnenkant van de persoon. Dit keer sprak ik met Benno Hermelink. Het interview is telkens bij Landhuishotel & Restaurant De Bloemenbeek in de Lutte vanwege de uitzonderlijke ambiance en mooie ligging.

Benno Hermelink (46) is vestigingsmanager van het UWV WERKbedrijf in Enschede. Samen met zijn collega van de gemeente vormt hij de directie van het Werkplein Enschede. Het Werkplein is een samenwerking van verschillende organisaties waaronder de gemeente, de sociale dienst DMO (Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling), arbeidsmarktgerelateerde partijen en het UWV WERKbedrijf. Benno woont in Denekamp, is getrouwd met Pauline en heeft twee zonen, Mart van 12 en Wout van 10. Maître Tim Kortebein trakteerde ons op een heerlijk champagneontbijt en Benno vertelt hoe hij terechtgekomen is bij het UWV WERKbedrijf. “Ik heb de opleiding voor leraar biologie en huishoudkunde gevolgd. Toen ik de studie in Groningen had afgerond was het vrij slecht op de arbeidsmarkt, zeker in het onderwijs. Het toenmalig arbeidsbureau had een project voor de werkloze onderwijswereld. Via via hoorde ik dat iemand werd gezocht bij het arbeidsbureau in Enschede. Toen heb ik gebeld en aangegeven dat ik geen baan had, maar wel tijd. Ik kan me nog herinneren dat ik een sollicitatiegesprek had in de carnavalstijd. Die adjunct wilde het gesprek om maandagmiddag half 2 of dinsdagochtend 9 uur. Ik was toen ook voorzitter van een carnavalsclub in Denekamp. Je mag drie keer raden waar ik voor gekozen heb. Uiteindelijk ging dat allemaal goed en ben ik er nooit meer weggegaan. Ik heb het hier over 1988. Vervolgens is arbeidsbureau het CWI geworden. Vanaf 1 januari zijn het CWI en UWV samengegaan en dat is nu het UWV WERKbedrijf.”

Wat is je bijgebleven van je jeugd en van je opvoeding?
“Mijn vader was timmerman. Samen met mijn moeder was er de zorg voor vijf studerende kinderen, dus er moest hard gewerkt worden. Wat me onder andere is bijgebleven, is dat je moet werken voor je centen. Heb je geen centen dan kun je niet uitgaan. Vanaf mijn 14^e had ik daarom altijd wel een baantje. Als student kon ik daardoor auto rijden en uitgaan.”

Wie is Benno Hermelink?
“Ik ben iemand die wel weet wat hij wil. Iemand die wel een heldere visie heeft wat hij wil met zijn werk. Iemand die vrij duidelijk is. Verder ben ik aanwezig, eigenwijs, heb humor en ben geen grijze muis ondanks mijn grijze haar. En ik ben iemand die het beste uit mensen probeert te halen. Ik roep al jaren: zorg dat iedereen het leuk heeft op het werk, dan komen de resultaten vanzelf. Want als mensen leuke dingen doen, zijn ze daar vaak ook goed in. Ik vind het leuk om te zien hoe mensen zich ontwikkelen. Ik vind het fantastisch als iemand als stagiaire binnenkomt en zich ontwikkelt tot manager en dat je daar iets aan hebt kunnen toevoegen.”

Hoe probeer je het beste uit mensen te halen?
“Door met ze te praten. Niet op allerlei formele momenten. Even bij iemand langs gaan, bij iemand binnenlopen of iemand even uitnodigen voor een kopje koffie. Dan stel ik vragen zoals; Heb je er erover nagedacht? Heb je gezien hoe de groep reageert? Weet je welke gevolgen je gedrag heeft? Daardoor wil ik mensen wat teruggeven. Op het moment dat men in staat is om zelfreflectie toe te passen ontwikkelen mensen zich. Als ze het oppakken is het leuk.”

Als mensen het niet oppakken, wat doet het dan met jou?
“Als je naar het personeel kijkt dan denk ik ‘goh wat jammer’. Het zit er dan vaak ook niet in. Niet iedereen wil blijkbaar de wereld veroveren. Ik heb een bepaalde ambitie. Soms maak je de valkuil dat je dat ook in een ander wilt terugzien. Het zet je wel even terug dat niet iedereen de ambitie heeft om van een dubbeltje een kwartje te maken.”

Wat wil je eigenlijk in je leven?
Al lachend zegt Benno met zijn champagneglas in de hand: “In de ochtend champagne drinken, meer hoef je toch niet in het leven. Dit is toch geweldig! Dit is genieten van het leven. En dat is wat ik wil, genieten van het leven. Genieten is voor mij ook paragliding en vliegen. In mei ga weer paragliden. En daarna ga ik zitten met een cappuccino en kijk naar de anderen die weer in de lucht hangen. Dat is voor mij genieten.”

Wat is de kick van het paragliden?
“Ik ben een natuurmens en paragliden is spelen met de natuur. Je bent er van afhankelijk. Het idee dat je kan gaan vliegen. Niet dat iemand anders dat bepaalt, maar ik. Als je geluk hebt blijf je wel een uurtje boven.”

Welke hobby’s heb je nog meer?
“Hardlopen. Vanuit mijn woonhuis sta ik met 500 meter in het bos. Twee jaar gelden heb ik nog de marathon van Enschede gelopen. Ik heb hem uitgelopen, maar ook niet meer dan dat. Dat zou ik nog wel een keer willen doen.”

Hoe ziet je weekindeling eruit?
“Gelukkig is elke week weer anders. Wat ik vrij houd is de maandagavond want dan loop ik met een clubje hard. Dat mis ik bijna nooit. Je moet ergens goed evenwicht houden tussen werk en privé. Sinds ik kan inloggen op de computer thuis, zit ik ook voortdurend mijn e-mail te checken en te beantwoorden. Het zijn allemaal mooie ontwikkelingen, maar je moet daarin het juiste evenwicht vinden.”

Wat maakt je gelukkig?
“Als ik straks in het zonnetje langs het Almelo-Nordhorn kanaal zit te vissen samen met mijn twee jongens. Af en toe een visje uit het water halen of paragliding en daarna rustig een cappuccino drinken. Het is de rust en het is de natuur, daar word ik gelukkig van.”

Wat betekenen je kinderen voor je?
“Heel veel, het betekent voor mij geluk. Ik ben trots op die jongens. Gewoon trots over hoe ze het doen. Hoe ze de wereld aan het ontdekken zijn. Je bent er voortdurend mee bezig: voetballen en vissen in de zomer tot aan schaatsen en skiën in de winter.”

Als ik aan je kinderen zou vragen, wie is papa?
“Ik denk dat ze wel trots zijn op hun vader. Af en toe zitten ze nog in het stadium dat papa nog alles kan.”

Als jij naar je leven kijkt, welk cijfer zou jij je leven willen geven?
“Ik denk wel in de buurt van een 8. Er is altijd wel iets te verbeteren, anders ben je volgens mij wel klaar. Dat lijkt me saai. Ik heb het gewoon goed. Ik doe leuke dingen, ik krijg dingen voor elkaar.”

Voor welke personen heb jij in je leven veel respect?
“In de eerste plaats voor mijn vrouw Pauline omdat ze het nog steeds met mij vol houdt”, zegt Benno gekscherend en liefdevol. “Voor haar heb ik veel respect. Ze werkt overigens in het onderwijs, op een basisschool in Noord-Deurningen. Ik heb respect voor mensen die het op eigen kracht doen. Voor selfmade mensen die iets aanpakken, die iets durven te ondernemen. Mensen met lef, mensen die anders durven te denken op basis van een visie. Of dat nu iemand is met een eenmanszaak of een multinational, dat maakt niet uit. Het gaat erom dat mensen lef hebben om iets op te pakken. Ik heb geen respect voor mensen die lachen als er bij anderen iets mislukt.”

Wat is de minste periode in je leven geweest?
“Dat weet ik niet, je hebt altijd wel periodes waarin je denkt dat het minder gaat. Soms heb je het nodig om ergens doorheen te komen. Op het moment dat iemand sterft bijvoorbeeld. Mijn broer is vorig jaar overleden. Dat je ouders overlijden is veel natuurlijker. Dat is makkelijker te hanteren dan mijn broer. Het komt dan echt dichtbij.”

Geloof je zelf in een leven na de dood?
“Ik heb geen idee.”

Heb je er angst voor?
“Nee, maar ik ben hier nog niet klaar, dus laat mij nog maar even wachten.’

Wat heb jij met Twente?
“Daar liggen mijn roots. Het is een mooie plek. Ik begrijp de volksaard, de cultuur. Ik vind overigens wel dat ze af en toe meer mogen zeggen dat ze ergens goed in zijn. Het bescheidene mag er wel af. Neem Joop Munsterman, voorzitter van FC Twente. Dat is een man met een visie. Die geeft Ajax het gevoel dat ze met een belachelijk bod komen op een speler, met andere woorden: wie denken ze wel niet dat ze zijn.”

Waar kun jij je aan storen?
“Aan mensen die zich niet houden aan de simpelste afspraken. In verleden had ik de trekker overgehaald. Daarin ben ik veranderd. Nu zal ik het er op een geschikt moment met de persoon over hebben. Daar bereik je veel meer mee. Ik houd van afspraak is afspraak en lukt dat niet, zeg dan even wat.”

Wanneer ben je voor het laatst boos geweest?
“Dat was vorige week toen een collega van een andere vestiging iemand onterecht van iets beschuldigde. Die collega heb ik direct aangesproken. Ik kan niet tegen oneerlijkheid.”

Wat roept trots bij jou op?
“Vierheid, je rug recht op, en dat wat je aan het doen bent. Het verplicht ook. Het dwingt je ook om die trots waar te maken.”

Waar ben jij trots op?
“Ik ben trots op het Werkplein en hoe wij het doen. Ik ben trots op de medewerkers dat ze het kunnen en goed doen. Dat we dat samen gerealiseerd hebben. Daar bedoel ik mee UWV WERKbedrijf, de gemeente en de medewerkers. Dat we daar iets moois van hebben gemaakt en dat iedereen daar een belangrijke rol in speelt. Van de huismeester, de raad van bestuur tot aan de wethouder. Ik ben trots op de naam die we inmiddels hebben opgebouwd. Er zijn steeds meer bedrijven die overtuigd zijn dat ze goed met ons kunnen en willen samenwerken. Kortom, dat we een goede partner voor hun zijn op de arbeidsmarkt. Straks hebben we een tekort aan arbeidskrachten. Het kan toch niet zo zijn dat we 700 duizend vacatures hebben en 400 duizend werkzoekenden. Daarin zie ik een goede samenwerking met de Werkpleinen en de bedrijven.”

Wat is tot nu toe het hoogtepunt in je leven geweest?
“Op werkgebied zijn dat twee dingen. Als eerste mijn benoeming tot manager. Bijzonder was de opmerking van een collega die zei ‘vijf jaar geleden zei je dat je dat wou en nu heb je het nog geflikt ook’. Als tweede is dat de opening van Het Werkplein. Een hoogtepunt omdat het hier allemaal bij elkaar komt en het goed gaat. Voor Enschede en omstreken hebben we een mooie stap gezet. Dat was een markant punt.”

Wat wil je absoluut nog in je leven gedaan hebben?
“Ik wil nog een keer naar Antarctica, of zoiets. Daarnaast wil ik nog iets met mijn carrière doen. Ik ben er nog niet uit wat ik wil gaan doen. Ik doe momenteel een MBA-studie die nog een jaartje duurt. Ik verwacht dat de MBA me zoveel aan het denken zet dat ik weet wat ik wil; in deze organisatie of extern. Overigens heb ik geen haast, want ik heb hartstikke leuk werk. Ik ga elke dag fluitend naar het werk.”

Samengevat had ik op deze ochtend een warm en smakelijk gesprek met Benno. De champagne was niet alleen voor de foto maar werd vol overgave heerlijk genuttigd. Benno heb ik leren kennen als iemand die vooruitstrevend is, weet wat hij wil, weloverwogen is, zich niet gek laat maken en de stuwende kracht achter het succesvolle Werkplein is. Alhoewel hij daar niet direct mee te koop loopt. Het siert hem dat hij in dit succes anderen prijst. Dat getuigt van kracht en van betrokken en dienend leiderschap. Benno, bedankt! Ook voor al die mensen die mede dankzij jou op de goede werkplek zitten.

Tot ziens, Frank Rekers