De Mens Achter... Meine Breemhaar

De captain of industry Breemhaar is algemeen directeur en eigenaar van de KMM Groep en MAC3PARK. De KMM Groep is een conglomeraat van bedrijven met de volgende pijlers: documentmanagement (Karmac), marketing & media (Prosu), onderwijs & advies (Ivio), advies, detachering & ICT (Metafoor) en hightech & international (overig). Al deze bedrijven zijn min of meer gespecialiseerd in informatietoepassingen. Voor het faciliteren van bedrijven in de vorm van vastgoed, runt Breemhaar MAC3PARK. Deze businesscenters bieden formules passend bij de aard van de huurder: van kantoorgebouwen al of niet gemeubileerd, met of zonder centrale receptie en eventueel een bedrijfsrestaurant, zoals op de Creative Campus in Almere tot hightech productieruimten, zoals het life science center.

Verder is Breemhaar onder meer voorzitter van MKB VNO/NCW. De pragmatische drager van de titel ‘Best Managed Compagnies 2008, 2009 en 2010’ wordt door magazine Quote een vermogen toegeschreven van tussen de 21 en 25 miljoen euro.  Breemhaar (50) woont met vrouw Mieke, twee zoons en een dochter in Dronten, waar hij voorzitter is van voetbalclub asv Dronten en iedere maandagavond zelf nog in een veteranenteam als ‘midmid’ of ‘linkshalf’ zijn geroutineerde  techniek toont en ondanks zijn stevige bottenstructuur vaak sneller is dan zijn tegenstanders konden vermoeden toen zij het veld betraden.
De eerste vraag aan Breemhaar is nog niet uitgesproken, of zijn mobiel gaat. Het is de huismeester van het bedrijvenpark aan de A6 nabij Lelystad, waar Breemhaar kantoor houdt. Hij doet dat in een voor een succesvol DGA vrij kleine ruimte met vooral eenvoudig interieur, die rechtstreeks uit een catalogus lijkt te komen. “De prullenbakken bij de bushokjes zijn vol en het is er smerig”, meldt Breemhaar. Of er onmiddellijk actie kan worden ondernomen.

Bent u een man van de details?

“Wie op een motor in een flauwe bocht te ver vooruit kijkt, vliegt eruit. Maar wie te dichtbij alleen op de weg let, knalt ook op de stoeprand, zo stelde mijn raadsheer Humphrey van der Laan eens. De beste ondernemer is daarom iemand die beiden doet. Hij heeft visie op de lange baan, maar ook oog voor de details. Zojuist ging ik verderop even een broodje halen, toen ik die troep bij de bushalte constateerde. Op zo’n moment komt direct mijn management van ‘hands-on’ naar boven. Dan moeten er grenzen worden gesteld en actie ondernomen.”

Is die mentaliteit van aanpakken gegroeid op de boerderij?

“Ik denk dat veel kinderen van zelfstandig ondernemers dat in hun jeugd al meekrijgen. Mijn vader had een gemengd bedrijf nabij Assen en hij was op zijn manier een echte ondernemer. Hij verbouwde aardappelen, hield kalkoenen, maar verkocht ook kerstbomen. Er was altijd wel wat te doen, ‘doorgaan’ was het motto en ‘voor zeuren geen tijd’. Die instelling en de insteek van veelzijdigheid hebben samen met doeltreffende boerenwijsheden een basis gelegd die misschien nog in mijn ondernemerschap worden weerspiegeld, bijvoorbeeld  in de veelheid van activiteiten binnen de KMM Groep.”

Valt ondernemen te leren?

“Al tijdens mijn studie bedrijfseconomie aan de Erasmus Universiteit was ik handelaar in droogbloemen. Na mijn afstuderen trok ik eerst de wereld over. Ik sliep met een Filippijnse in een bamboehut, surfte op Hawaï en schaakte al dobberend op de Java Zee met de kapitein van een vrachtschip. Ondertussen ging mijn handel door. Ik noem het wel eens mijn vrouwelijke eigenschap: de kracht om meerdere dingen tegelijk te doen. In die tijd en de jaren daarna dacht ik nog dat mijn studie mij eigenlijkweinig tot niets had opgeleverd. Pas de laatste tijd besef ik mij dat ik onbewust toch altijd veel plezier heb gehad aan die vele uren studie. Men zegt wel eens dat je 10.000 uren moet hebben geïnvesteerd voordat je iets echt goed kunt en waarschijnlijk draaide ik die in mijn 5,5 jaar aan de universiteit. Het resultaat was dat ik veel inzichten heb opgedaan die ik nu als automatisme toepas. Dat scheelt veel tijd. Bij analyses wil ik bijvoorbeeld geen rapportages aanhoren, maar een uitdraai zien van de boekhouding. Op een A4. Meer heb ik dan meestal niet nodig om als het ware de ontwikkelingen te kunnen previsualiseren, net als een sporter die een actie weet te verbeelden voordat deze is ingezet. Ik heb, kortom, maar weinig gegevens en tijd nodig om de meest basale afweging te maken van goed of fout. Onlangs nam ik de activa van Anker Media over en dat proces typeerde mijn snelheid van handelen.  Binnen vier weken na het eerste contact kon door beide partijen naar tevredenheid  worden getekend. Kenmerkend voor mij is overigens ook dat ik mijn beste deals heb gesloten door vrijwel niets te zeggen. Zo wordt namelijk veel handel verknalt: door te veel te lullen.”

Speelt geluk een rol in uw leven?

“Daar kun je niet zonder als je als ondernemer risicobereid bent. Ik houd er nu eenmaal van om langs de afgrond te gaan, daar waar de mooiste bloemen bloeien. In zulke processen, die natuurlijk wel gecalculeerd zijn, schuilen nou eenmaal dunne momenten waarop het faliekant mis kan gaan. Toen ik het complex Beiersdorf overnam, kwam ik tot op de één na laatste dag nog vijftien miljoen te kort. Van Lanschot heeft dat toen op de valreep gefinancierd en grote huurders als de Kamer van Koophandel, Rexel en Axflow kwamen bijna op hetzelfde moment binnen. Daarmee was er  ineens de aanzet tot het succes van de Creative Campus. Naast geluk spelen echter zeker ook kennis en kunde een grote rol. Ik stuur overigens al mijn personeel met regelmaat op cursus, maar zelf volg ik eigenlijk nooit een aanvullende opleiding. Je zou kunnen zeggen dat ik inmiddels dagelijks zoveel mensen ontmoet waarvan ik leer, dat ik iedere dag al op school zit. Vanmorgen nog had ik een overleg rond domotica op MAC3PARK, een voorbeeld van de veelzijdigheid waarmee ik in mijn functie te maken heb.”

Wat heeft u met Flevoland?

“Niet veel, eerlijk gezegd. Al is het hier best leuk en zal ik mij altijd opstellen als een ambassadeur: ik blijf die boerenjongen uit Drenthe. Toch ben ik hier wel thuis in Flevoland. Ik woon al twintig jaar in hetzelfde huis in Dronten en ik probeer daar veel te zijn bij mijn vrouw en twee zonen en onze dochter, die hier alle drie geboren zijn. Overigens werkt mijn Mieke, van oorsprong laborante, bij  MAC3PARK waar zij verantwoordelijk is voor de administratie  en samen met de salesmanager de directie voert.”

Bent u gelovig?

“Je kan zeggen dat ik in ieder geval wel zo ben opgevoed. De mensen hier merken dat ook omdat ik regelmatig niet alleen boerenwijsheden, maar ook Bijbelspreuken gebruik. Het is ook zeker zo dat ik meer calvinistisch dan hedonistisch ben. Niet alleen woon ik al jaren in dezelfde woning, rij nog in dezelfde klasse auto, maar ben nog steeds zuinig en vlijtig. Als ik bij wijze van spreken weet dat een pakje kauwgom om de hoek goedkoper is, zal ik zeker even omlopen. Ik denk trouwens dat naar de kerk gaan goed zou zijn voor de hedendaagse jeugd. Je leert er voor elkaar op te komen en ik heb, anders dan sommige anderen, helemaal geen negatieve gevoelens bij mijn christelijke opvoeding. Ik heb er tegenwoordig zelfs een beetje spijt van dat ik mijn eigen kinderen niet kerkelijk heb opgevoed.”
Breemhaar denkt even diep na.
“Ja, er is een opperwezen”, zegt hij dan. “Kijk alleen maar eens naar de geweldige constellatie van het heelal: dat kan toch niet allemaal op louter toeval berusten? Tegelijkertijd heb ik daar wel heel veel vragen bij. Zo is vastgesteld dat het universum uitdijt, maar waarin dan? En wat was er voordat dit alles ontstond?”

Hoe neemt u de leiding?

“Steeds probeer ik te leiden in een balans met vertrouwen. Dat is namelijk de enige manier waarop ik nog kan functioneren. Ik ben een teamplayer, maar wel iemand die ook de rotte appels uit de mand haalt. Kent u Jack Welch, de voormalig CEO van General Electric? Hij had de instelling dat jaarlijks tien procent van zijn managers het veld moest ruimen. Zijn stelling was namelijk dat tien procent uitblonk, tachtig procent gemiddeld presteerde en tien procent vooruitgang blokkeerde met negatieve energie. En hij had misschien wel erg gelijk: die laatste tien procent bezorgen de rest een hoop ellende en kunnen al snel de heersende cultuur bepalen. Vanuit verantwoordelijkheid voor het totaal moet je soms hard zijn. Daarnaast huldig ik de Bijbelse uitspraak: ‘wie zijn zoon liefheeft, kastijdt hem’. De besten moet je met een doel dus ook hard durven aanpakken. En mijn doel is een gezond en groeiend bedrijf te leiden. Dat denk ik te bereiken door innovatief te blijven en vooral ook inspirerend te zijn voor de medewerkers. Dat ik daarbij een voorbeeldfunctie heb en veel van mijn handelen op weegschaaltje wordt gelegd, is niet altijd leuk. Soms zit ik echt in een glazen huis. Zo was ik laatst op bezoek bij mijn schoonzusje, die later van buren te horen kreeg: ‘Dat was toch die Breemhaar die bij jullie het pad opliep, waar kennen jullie die van? Er wordt, kortom, in Flevoland altijd en overal op mij gelet. Dat is op zich niet erg, maar soms wel wat lastig.”

Welk cijfer geeft u het leven?

“Momenteel is dat een 8. Ik ben een tevreden mens. Het geluk zit mij als zondagskind uit het schrikkeljaar 1960 vaak mee. Ik heb mooie bedrijven, veel leuke collega’s en vrienden en een fijn gezin. Maar het is geen 10 omdat toch altijd die onrust knaagt. Ik ben een avonturier die veel wil, maar tegelijk moet toegeven niet alles te kunnen. Een tekst van Boudewijn de Groot schiet mij daarbij te binnen: ‘Diploma’s hangen aan de muur, het bedje is gespreid. Die vrijheid heb ik nu niet meer, alleen maar vrije tijd’.”

Inmiddels is fotograaf Frans Davids gearriveerd en Breemhaar, haast geroutineerd neemt hij gewillig de gewenste poses aan. “Laatst werd ik tijdens een gala tweemaal met een andere vrouw dan mijn eigen Mieke gefotografeerd. Daar is vast over gesproken”, zegt hij lachend. De ondernemer Breemhaar weet op een ontspannen manier zijn zaakjes goed te regelen en heeft daarnaast hart voor zijn bedrijven en mensen. Zelfs in een kort vraaggesprek als dit toont hij zijn kenmerkende veelzijdigheid, doorspekt van doordachte visie en aandacht voor de details.