De Mens Achter...Thecla Bodewes

Thecla Bodewes (43) werd eerder dit jaar door Minister-President Mark Rutte uitgeroepen tot Zakenvrouw van het Jaar 2011. Thecla gaf aan deze titel vooral te zien als een eerbetoon aan Nederland als krachtig maritiem land. Ze is directeur eigenaar van Scheepswerven Gebr. G&H Bodewes, Scheepswerf De Kaap en Maritima Green Technology met in totaal 100 medewerkers. Thecla is getrouwd, is moeder van drie kinderen, Niek (13), Pien (12) en Julie (10) en ze komt uit Hasselt nabij Zwolle.

Jeroen van der Veen gaf ons een warm welkom en Michel van Riswijk, al bijna 25 jaar werkzaam voor De Bloemenbeek, serveerde na een goede wijn direct een paar heerlijke amuses uit. Een salade van aardappel met gebakken gamba’s, een lolly van geitenkaas met appelstroop en een vinaigrette van tomaat en saffraan. Al pratende vallen we het gesprek in en Thecla vertelt over de combinatie van zakenvrouw en het moederschap.
“Als ik thuis ben, dan ben ik ook thuis. Ik maak veel uren en ben een workaholic. Maar de kunst is om af en toe apart dingen te doen met één van de kinderen. Gisteren nog ben ik met de jongste gaan wandelen in het bos. Als onderneemster heb ik wel geleerd om aan te pakken en om 10 dingen tegelijk te doen”.

Wat vonden de kinderen ervan dat je genomineerd werd als Zakenvrouw 2011?
“Toen ik benaderd werd, heb ik eerst overleg gehad met de kinderen of ik me zou gaan nomineren. Ik heb aangegeven dat mama dan nog meer van huis is. De kinderen zeiden allemaal volmondig ‘ja’ en dat ze dan wel erg trots op me zouden zijn”.

Wat kun je vertellen over je jeugd?
”Ik heb een beschermde jeugd gehad, een stabiele opvoeding en mijn jeugd is makkelijk verlopen. Eigenlijk ben ik een zondagskind. Ik heb drie zussen en ik ben de derde. Wat erg leuk is dat er vier onder de vier waren. Mijn vader was een familieman, charismatisch en echt gezellig. Het werk, de werf, was er altijd. Mijn moeder was een vurige dame. Ze kon sturen met haar ogen en ze was heel subtiel. Ik merk dat ik dat ook doe” zegt ze al lachend. “We hebben veel gevaren en gingen vaak naar Friesland of naar de wadden”. Thecla maakt een sprong en vertelt over haar vader. “Mijn vader is overleden in ’98 en was nog maar 70. Hij had vrede met de dood. Wij hadden er ook vrede mee dat hij ging. Hij had een longziekte. Mijn moeder is nu 73 en ze heeft een nieuwe relatie, dat is leuk en ze geniet weer met volle teugen van het leven.”.

Wat heb je van je vader geleerd?
“Het technische heb ik van hem. Mijn vader waarschuwde me altijd dat ik niet te hard zou worden. Hij tipte me als ik eens boos was, dan zei hij altijd; ‘morgen is er weer een dag’. Zijn dood heeft me harder gemaakt. In het bijzonder naar bepaalde mensen die blijven hangen in emoties. Toen mijn vader overleed moest de tent wel doordraaien. Doorgaan is toch het allerbeste. Zo zou hij ook hebben geadviseerd op een nuchtere manier”.

Wat heeft je doen besluiten om het bedrijf over te nemen?
“Ik ben een meisje voor het ambacht, ik wil iets maken. Daar word ik blij van. Ik ben no-nonsense, dat kan in de scheepvaart. Ik had al ervaring met baggerbedrijven, met zee en water. Het is altijd onvoorspelbaar. Daarin kun je innoveren en improviseren. Ook daar word ik blij van. In eerste instantie ben ik mijn vader gaan helpen en bij hem gaan werken. Toen hij ziek werd was er eigenlijk geen weg terug en ik heb er geen seconde spijt van. Ik vind het leuk om te werken met de jongens, al die verschillende types”.

Thecla krijgt een heerlijke geroosterde zeebaarsfilet met huisgemaakte vanille zuurkool en paling kappertjes vinaigrette uitgeserveerd. Ondertussen vertelt ze over het familiebedrijf. “Het voordeel van een familiebedrijf is dat je iets kunt doen zonder dat je direct teruggefloten wordt. Ik ben me gaan richten op duurzame en innovatieve scheepsbouw. We construeren zo licht mogelijk en bouwen zuinige schepen. Schepen bouwen waarbij 20 tot 30% minder brandstof wordt gebruikt is onze specialiteit”.

Wat heb je met de scheepsbouw?
“We maken met grof geweld mooie dingen. We beginnen met een platte plaat, we doen alles zelf, snijden etc. Daarna maken we een grote kolos, een sectie, in een hal. Zo hebben we drie hallen en als je meerdere secties samenbrengt heb je een schip en het past precies. Onze schepen hebben ook nog eens een mooie vorm en ze zijn snel”.

Wat is je succes?
“Dat is mijn positiviteit. Dat zeggen de jongens ook”.

Maar alleen met positiviteit word je niet succesvol?
“Ik versta mijn vak. Ik hou ongelofelijk veel van het water, vervoer over water, van de scheepsbouw. Dat enthousiasme komt over op mijn klanten en medewerkers. Ik heb weinig verloop in personeel. Dat komt doordat ik de mensen meeneem waarbij ze gaan inzien; Wat vindt Thecla ? Wat wil ze? Wat heeft ze voor ogen?”

Waardoor kun je geraakt worden?
“Dat iemand me bedriegt”. Typerend voor haar positivisme draait Thecla het om. “Dan stel ik me de vragen. Waarom is dat zo? Ben ik er schuldig aan? Als ik er niet schuldig aan ben doe ik er geen zaken meer mee. In het geval van mijn medewerkers, die krijgen altijd een tweede kans, maar dan wordt dat wel duidelijk uitgesproken, er blijft niets meer tussen ons instaan”.

Als je bedrogen wordt, wat doet dat met jou?
“Daar word ik emotioneel van. Ik kan me dan bijna niet voorstellen dat ik iemand zoiets zou aandoen. Als iemand me bedriegt omdat het een oplichter is dan word ik daar niet warm of koud van, dan heb ik een verkeerde inschatting gemaakt. Maar als je bedrogen wordt door iemand die je goed kent of een relatie mee hebt, word ik diep geraakt”.

Wat kun je vertellen wie je bent in een aantal steekwoorden?
“Ik ben energiek, een doorzetter, betrouwbaar, impulsief en dat komt niet altijd goed uit” zegt ze al grinnikend en ze licht dit toe. “Als er iets innovatiefs is kan ik niet wachten, maar subsidies zijn ambtelijke lange wegen en daardoor vissen we nogal eens achter het net”. Thecla proeft de gebraden kalfszijlende met krokante hazelnoot polenta en jus van truffel en vervolgt: “verder kan ik goed luisteren, kan goed leren van mijn eigen fouten en kan goed fouten accepteren. Daarnaast wil ik graag winnen, ik ben een slechte verliezer”.

Wat doet winnen met jou?
“Uiteindelijk niet zoveel, het gaat eigenlijk om de reis ernaar toe. Of het nu gaat om een zeilwedstrijd, een deal of iets dat geïnnoveerd wordt. Zelfs spelletjes van mijn kinderen wil ik graag winnen”.

Wat zijn je valkuilen?
Direct zegt ze: ‘Focus’. Thecla licht toe. “Uiteindelijk wil je een goed bedrijf hebben en moet je focus hebben om iets door te zetten. Als er iets nieuws komt wil ik dat ook graag doen. Ze geeft een voorbeeld toen ze een werf in Frankrijk kon kopen. Daar had ik mijn zinnen op gezet en in al mijn enthousiasme had ik die werf destijds willen kopen maar daar waren we op dat moment nog niet aan toe. De focus ligt eerst op het huidige bedrijf. Achteraf gezien, met dank aan mijn adviseurs, is dat een juiste beslissing geweest”.

Waarom ben je volgens jezelf zakenvrouw 2011 geworden?
“Dat zijn meerdere dingen denk ik. Er zijn weinig vrouwen die iets met het technische ambacht hebben. Ik heb altijd veel gedaan aan vrijwilligerswerk. Met name richting de zwakkeren in de maatschappij want ik draag ze een warm hart toe. En ik ben erg trots op onze branche maritiem Nederland”.

Waar word jij blij van?
Vol enthousiasme: “Ik word blij van een goede deal. De adrenaline die ik voel om een moeilijk gesprek om te turnen tot een succesvol einde”, ze is even stil en dan: “daar kan ik van zweven. Ook word ik blij als ik zie dat mensen trots zijn op hun werk. En waar ik heel erg blij van word, is de naïviteit en de kinderlijkheid van de kinderen”.

Wat zijn je hobby’s?
“Wat ik veel doe is roeien en momenteel begin ik weer met zeilen. Op het water zijn is wel het leukste dat er is”.

Als jij je leven een cijfer zou willen geven, op schaal van 0 tot 10? Wat is dat?
Even overpeinst ze deze vraag: “Ik denk dat ik een 10 heb”.

Wat maakt dat het een 10 is?
“Omdat ik mijn leven nooit vastzet ondanks de bedrijven die ik heb. Voor mij is altijd alles open. Misschien woon ik over 10 jaar wel in Parijs. Ik heb geen verplichting dat de kinderen het bedrijf moeten overnemen. Het leven verandert voortdurend en er gebeurt altijd iets in mijn omgeving, dat maakt mijn leven mooi”.

Is er dan niets dat beter kan?
“Ik zou me graag verder willen focussen om zakelijk gezien zowel goede als slechte periodes op een goede manier te doorstaan. Dat doen we nu door de combinatie van nieuwbouw en reparatie. We zitten tussen het servet en het tafellaken. Ik wil solide verder groeien aan een zekere toekomst”.

Wat is je dieptepunt in het leven geweest?
“Het overlijden van mijn vader. Ik heb het kunnen accepteren maar vroeg me ook veel af ‘waarom nou?’. Na een leven van hard werken kon hij het eindelijk rustiger aan gaan doen. Het is dan wel zuur dat het ineens snel over is”.

Hoe heb jij je herpakt?
“Ik weet heel goed hoe de gedachten van mijn vader zijn. Ik was echt een papa’s kind. Ik vraag me dan af hoe mijn vader het zou doen en weet ook dat het leven doorgaat. De zakelijke les van mijn vader is: ‘Het is belangrijk dat je werk binnenhaalt en dat je de jongens binnenhoudt”.

Ben je gelovig?
“Ik ben katholiek opgevoed, ben overigens niet in de kerk getrouwd. Het scheppingsverhaal vind ik een mooi verhaal, vandaar dat ik mijn kinderen verplicht heb om één jaar godsdienstles te nemen. Ik geloof op mijn manier, als je maar een geloof heb waar je gelukkig van wordt is het ok, dat kan ook een innerlijk geloof zijn”.

Geloof je in leven na de dood?
“Ja, dat denk ik wel, in welke vorm weet ik niet. Ik ben er niet teveel mee bezig, tenslotte gaat het bij mij om ‘pluk de dag”.

Welke waarden zijn voor jou belangrijk?
“Zoek altijd iets moois in een ander, probeer het positieve tezien waardoor mensen kunnen groeien. En behandel iemand altijd met respect. Het lijkt soms wel of we elkaar moeten schofferen in plaats van dat we respect tonen. Je mag daarbij wel iemand de waarheid zeggen”.

Lees je boeken en welke?
“Ik lees graag romans van Thomas Rooseboom Elisabeth Rose, dat is een semi-crimi. Het probleem is dat als ik lees ik dan niet meer bereikbaar ben. Ik ga helemaal op in het boek. Ik hoor dan letterlijk niets meer”.

Van welke muziek hou je?
“Ik hou van Franse muziek, ’s ochtends vind ik klassieke muziek fijn. Ik ben geen kenner en ga snel mee in wat populair is. In de auto heb ik nu Anouk zitten”.

Hoe blijf je fit en vitaal?
“Door afwisseling in mijn leven te houden en door te zorgen dat ik leuke dingen blijf doen. Sporten geeft me energie en ik hou van buiten zijn en ben een watermens. Ik doe aan skiffen en roeien. Ik leef niet volgens protocollen. Ik eet met regelmaat en ik ben geen snoeper. Ik drink graag een glas wijn en ik denk dat dit goed is, maar wel met mate hoor”.

Michel van Riswijk heeft nog een culinaire verrassing voor ons. Een crème van mascarpone met zomerkoninkjes, sponge cake van walnoot en sorbet van gin tonic. Thelca geeft antwoord op de vraag wat ze in het leven sowieso nog wil doen?
“Ik ben een onafhankelijk iemand en hou van vrijheid. Ik wil genieten en ik zou wel willen vliegen. Ik geniet erg van mijn bedrijf en ik hoop dat ik na dit bedrijf de tijd en rust heb om van zulke dingen te genieten. Er zijn zoveel leuke dingen zoals de wereld rondreizen, me inzetten voor goede doelen. Het liefst de kleinschalige dingen waar je zelf iets in kunt doen bijvoorbeeld verstandelijk gehandicapten”.

Als echte onderneemster staat Thecla niet alleen aan het roer van haar bedrijven maar ook aan het roer om maritiem Nederland verder op de kaart te zetten. Het water kent geen filevorming, heeft een hoge betrouwbaarheid qua levertijd en is een duurzame vorm van transport. Haar energie komt daarin goed van pas met dit nobele streven. Thecla, een behouden vaart gewenst met deze reis.

Hartelijke groet,
Frank Rekers